Ik weet hoe ik een huis moet bouwen
Sja, het is natuurlijk wel een beetje actueel, dat hele Batibouw gedoe? Maar ik ben nu wel nét niet gek genoeg op speciaal naar een gedicht 'erover' te gaan zoeken.
Sja, het is natuurlijk wel een beetje actueel, dat hele Batibouw gedoe? Maar ik ben nu wel nét niet gek genoeg op speciaal naar een gedicht 'erover' te gaan zoeken.
Ik stootte in mijn minstens tweewekelijke dwaaltocht door poëziesites toevallig op een gedichtje dat gaat over huizen bouwen, maar eigenlijk helemaal niet.
Ik hou best wel van ietwat abstracte poëzie, en dit vond ik dan ook wel een geslaagde creatie. De auteur is niemand bekend, maar dat doet niet af van de poëtische waarde.
Ik kon er wel een stiekeme flard van mezelf in terugvinden. Toe, geef me een wereld van mij.
Veel plezier ermee!
"Je noemde me een engel, je noemde me een trut"
Ik weet hoe ik een huis moet bouwen. ik vermeerder
kamerhoeken. de uitkomst
is steeds een geval van 1993.
Je noemde me engel en je noemde me trut.
We zitten aan tafel, je recht je aan de rug van de stoel,
precies wat ik van je verlang. ik knip
tafels aan stukken, ik demonteer een verhaal van argeloosheid.
Mijn hand wijst even alles lichtjes aan, "ga je mee?".
Ik verzin ons een universum en een zandkasteel. ik groepeer
vrijpostigheid.
Toe, geef me een wereld van mij.
Estelle Boelsma
1 opmerking:
ksnap et ni ze?? :p ma wel toffe blog
Een reactie posten