Goedemorgen,
Hier ben ik alwéér, nog ééntje om het af te leren. Het is nog relatief vroeg voor een student met Krokusvakantie maar dat weerhoudt me er niet van om mijn blog te vullen en vullen met al die gedichten (en gedachten) die het posten waard zijn. Bijpassende foto's vandoen en het is zo leuk om ze te zoeken in de mappen van wat ik al heb en nieuwe prenten te ontdekken. Here we go!
Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt,
Grijpt mij uw schoonheid als een wanhoop aan,
Een wanhoop door geen troost te blussen,
Niet door te spreken, niet door te kussen,
Even groot als mijn bestaan, en even oud.
Dat ik u zien moet en niet kan zijn,
Van u gescheiden door mijn eigen ogen,
Dat gij daar zit, zo buiten mij geboren,
Het doet als een geboorte pijn.
Wanneer gij zwijgt en uit het venster ziet
Komt soms de wind en hij beweegt uw haren,
Die aan boorden van uw voorhoofde staan
Als een stilstaand water oeverriet.
Soms komt een wolk de hemel langs gevaren,
Ik zie de schaduwen over uw ogen gaan.
Dan is het mij alsof gij eeuwig zijt,
Of ik maar even bij u leven mag,
Alsof mijn tijdelijkheid mij van u scheidt,
Dan wendt uw hoofd zich om, ik zie uw lach.
M. Vasalis
Ook dit gedicht leerde ik kennen via de dichtkunstliefhebbers op Noxa.
M. Vasalis werd er als aanrader gepost en ik moet het er toch wel mee eens zijn. Vooral de eerste twee stukjes kunnen me op dit "vroege" uur echt helemaal bekoren. Ik ben weer poëtsich voldaan, hopelijk jullie ook! Nu ga ik zelf eens aan het dichten slaan, creatief gebruik maken van een weekje vakantie, eindelijk tijd om de woorden in mijn hoofd te ordenen in een rijmschema. Wat hou ik van vakantie!
Tot plogs! ;)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten