Even... Spammen!

Echt waar, ik beloof het, dit is mijn laatste post voor vandaag, echt waar, ik zweer het! Want sja, ik moet toegeven dat 3 blogposts op één enkel dagje toch wel een beetje te veel van het goede is. Overdaad schaadt, dat weet iedereen! Maar kom, nog even een klein gedichtje publiceren. Even stilstaan bij het onderstaande... Even maar!

Oké het zou beter geweest zijn als die vis een zeemeeuw was, maar kom, het is een knappe foto ;)

EVEN

Schilderen in woordenverkleurende dagen

uitgestrekte vleugels

een zeemeeuw langs de kust

ik wordt me bewust

spelend levenswater in de branding

licht, luchtig, kabbelend

soms roerloos stil

gelukkig

een bewuste wig

even geen emotie

even niets

even kracht

even alleen

maar zijn

Henny van Herck

Zin in meer gedichten? Bezoek dan zeker eens het webarchief van de volgende site, bomvol poëzie! Er zitten er ongetwijfeld een resem leuke bij! Surf naar: http://www.gedichtgeopend.nl/ en zie het met je eigen ogen. (Dank aan mijn lieve Enermis voor het lokaliseren van de site! <3>

Tot plogs! ;)

Mooiste gedichten 2007 (?)

Persoonlijk vind ik er helemaal niets aan, maar ik zie het als mijn plicht u even te melden dat onderstaande links u naar de 3 beste gedichten van 2007 zouden moeten leiden.

Uw mening? Trekt dit op een orgel?

* http://www.gedichtendag.org/read/83/8634
* http://www.gedichtendag.org/read/83/8636
* http://www.gedichtendag.org/read/83/8635


(Bron: Artikel Knack)
Tot plogs ;)

Ochtendpost

Goedemorgen,

Hier ben ik alwéér, nog ééntje om het af te leren. Het is nog relatief vroeg voor een student met Krokusvakantie maar dat weerhoudt me er niet van om mijn blog te vullen en vullen met al die gedichten (en gedachten) die het posten waard zijn. Bijpassende foto's vandoen en het is zo leuk om ze te zoeken in de mappen van wat ik al heb en nieuwe prenten te ontdekken. Here we go!

Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt...

Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt,

Grijpt mij uw schoonheid als een wanhoop aan,

Een wanhoop door geen troost te blussen,

Niet door te spreken, niet door te kussen,

Even groot als mijn bestaan, en even oud.

Dat ik u zien moet en niet kan zijn,

Van u gescheiden door mijn eigen ogen,

Dat gij daar zit, zo buiten mij geboren,

Het doet als een geboorte pijn.

Wanneer gij zwijgt en uit het venster ziet

Komt soms de wind en hij beweegt uw haren,

Die aan boorden van uw voorhoofde staan

Als een stilstaand water oeverriet.

Soms komt een wolk de hemel langs gevaren,

Ik zie de schaduwen over uw ogen gaan.

Dan is het mij alsof gij eeuwig zijt,

Of ik maar even bij u leven mag,

Alsof mijn tijdelijkheid mij van u scheidt,

Dan wendt uw hoofd zich om, ik zie uw lach.

M. Vasalis

Ook dit gedicht leerde ik kennen via de dichtkunstliefhebbers op Noxa.

M. Vasalis werd er als aanrader gepost en ik moet het er toch wel mee eens zijn. Vooral de eerste twee stukjes kunnen me op dit "vroege" uur echt helemaal bekoren. Ik ben weer poëtsich voldaan, hopelijk jullie ook! Nu ga ik zelf eens aan het dichten slaan, creatief gebruik maken van een weekje vakantie, eindelijk tijd om de woorden in mijn hoofd te ordenen in een rijmschema. Wat hou ik van vakantie!

(Meer weten over M. Vasalis?? Visit: http://nl.wikipedia.org/wiki/M._Vasalis )

Tot plogs! ;)