Goodevening!
Soms heb je een zee aan woorden nodig om alles gezegd te krijgen in je gedicht. Er blijven puzzelstukjes dwarrelen en de woordenstroom is te sterk om niet op te schrijven. Zo kom ikzelf vaak uit op gedichten die een A4'tje lang zijn, met de nadruk op lang! Je moet al een geduldige ziel zijn om dat tot op de laatste zin met volle aandacht te lezen. (Mijn dank aan de éne persoon die daar toch steevast in slaagt.)
Vooral dan bij amateurpoëzie neemt dat vaak heel wat kracht weg van je eigenlijke boodschap. Blijven toevoegen en blijven herhalen met synoniemen en steeds leukere en leukere beeldspraak die je pas dan tebinnen schoot. Die eerste strofe weghalen? Neen, dan klopt het niet meer. Maar moet een gedicht écht bijna een rijmend kortverhaal zijn om haar publiek te ontroeren?
Natuurlijk niet! Less is more vandaag, en daarom dit korte maar knappe gedichtje. Gevonden op een collega gedichtenblog!
Dit is de stilte
van een nieuw begin
waarin liefde schrijft
van een nieuw begin
waarin liefde schrijft
Rijpend tarwe
wordt straks brood
waarvan we samen eten
Na het vinden
van een nieuwe morgen
verbannen we de aarzeling
Jovo (?)
